แม้ว่าเทคนิคดิจิสโคป (Digiscope) นั้นจะเกิดจากความต้องการบันทึกภาพนกของนักดูนก แต่เราก็สามารถนำความมหัศจรรย์ของเทคนิคดิจิสโคปนี้ไปใช้กับกิจกรรมกลางแจ้งอื่นๆ และกีฬากลางแจ้งอย่างธนูเป็นต้นครับ

       Spotting Scope และขาตั้งกล้องนับเป็นอุปกรณ์คู่กายนักธนู(ยิงระยะไกล) ที่ขาดไม่ได้เลยครับ เพราะในการแข่งขันยิงธนูระดับสากลนั้น ระยะมาตรฐานในการแข่งขันรอบตัดสินจะแข่งขันกันที่ระยะ 70 เมตร ดังนั้นนักธนูจึงจำเป็นจะต้องมี”ตัวช่วย”ในการดูว่ากลุ่มของลูกธนูที่ตนยิงนั้นอยู่บนตำแหน่งใดของเป้าครับ

สถานที่ถ่ายทำ..เอ๊ย ทดสอบดิจิสโคปอยู่ที่สนามยิงธนูของสมาคมยิงธนูแห่งประเทศไทย หัวหมากครับ ที่เห็นในกรอบแดงนั่นคือเป่าที่ตั้งในระยะ 70 เมตรครับ เรียกว่าถ้าไม่มีกล้อง Spotting Scope เป็นตัวช่วยส่องเป้าแล้วละก้อ ดูไม่ออกหรอกครับว่าลูกธนูที่ยิงอยู่ตำบลไหนในเป้า

       ในการซ้อมนั้นบางครั้งเพื่อความสะดวก เพื่อนนักธนูจะช่วยส่องเป้าและขานคะแนนให้ทราบครับว่าลูกที่ยิงไปนั้นเข้าเป้าหมายที่ต้องการหรือไม่ โดยตำแหน่งอันเป็นที่หมายปองของนักธนูทุกท่านคือตรงกลางวงเหลือง หรือให้อยู่ภายในวงกลมเหลืองด้านในสุดซึ่งนั่นคือคะแนน “10”อันเป็นคะแนนสูงสุดในแต่ละลูกครับ

เมื่อทำการตั้งอัตราขยายสโคปเพียงแค่ 20 เท่า และต่อชุดดิจิสโคปเข้าไปโดยปรับกล้อง Canon ให้ซูมภาพอยู่ที่ 114 mm (ซูม 3 เท่า) เท่านี้เราก็ได้กล้องบันทีภภาพ /วีดีโอที่ต่อกับเลนส์ 2,280 mm แล้วครับ เมื่อทำการบันทึกภาพก็จะได้รายละเอียดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนหน้าเป้าได้โดยละเอียด (แยกแยะว่าลูกธนูเป็นของใครได้โดยดูจากสีของ Nock ที่ก้นลูกูธนูและสีของปีกลูกธนูครับ) เรียกว่าถ้าเราเอาจอมอนิเตอร์มาต่อแล้ว ก็ไม่ต้องก้มๆเงยๆดูภาพบนเลนส์ตาของสโคปครับ

เมื่อลองทำการบันทึกภาพวีดีโอ จากกล้อง A590-IS ตัวเก่งของผม  ก็เป็นไปตามที่เห็นครับ

คงเป็นแนวทางการนำดิจิสโคปไปใช้ในกีฬาอื่นๆ (เช่นยิงปืน) หรือกิจกรรมกลางแจ้งที่ท่านชื่นชอบนะครับ แต่ไม่แนะนำให้เอาดิจิสโคปไปแอบถ่ายคนอื่นนะครับ